استان ها

شعر تشیع و انتظار برگی زرین از تاریخ ادب دیرپای پارسی

شعر تشیع و انتظار برگی زرین از تاریخ ادب دیرپای پارسی

نماینده رئیس عالی دانشگاه در هیئت نظارت بر تشکل‌های سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی استان گیلان، شعر تشیع و انتظار را برگی زرین از تاریخ ادب دیرپای پارسی دانست که مایه مباهات و فخر فرهنگ ایرانی و اسلامی شده است.

مظاهر زمانی نماینده رئیس عالی دانشگاه در هیئت نظارت بر تشکل‌های سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی استان گیلان در حاشیه برگزاری جشنواره بین‌المللی «امامت و مهدویت» در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری علم و فناوری آنا اظهار کرد: حضرت مهدی موعود(عج) آخرین ذخیره الهی و بقیةالله برای هدایت و رستگاری بشر است و مفهوم انتظار امید را در جان تاریخ تا رسیدن انسان به سرمنزل مقصود زنده می‌دارد.

وی اضافه کرد: ائمه اطهار علیهم‌السلام بعد از انبیای الهی و پیامبر خاتم صلوات‌الله علیهم اجمعین سررشته هدایت انسان را در دست گرفتند تا جهان را از گمراهی نجات دهند و مسیر سعادت را روشن سازند.

نماینده رئیس عالی دانشگاه در هیئت نظارت بر تشکل‌های سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی استان گیلان افزود: در میان ائمه اطهار علیهم‌السلام، حضرت مهدی موعود(عج) آخرین منجی بشر از سیطره ستم و شرارت است، جایی که انسان از همه سو عرصه را تنگ می‌بیند و در‌های امید را بسته می‌یابد.

زمانی تشریح کرد: خداوند سبحان ظهور حضرت ولی‌عصر عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف را مقدر می‌سازد تا فریادرس راستین انسان باشد، فریادرسی که اعتقاد به ظهور و انتظار فرجش حبل‌الله زندگی مؤمنان آزاده است.

عضو هیئت علمی گروه ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت بیان کرد: شعر و ادب فاخر فارسی با توجه به محتوا، در گونه‌های متعددی شکل گرفته، یکی از انواع ارزشمند آن شعر مهدوی ذیل شعر آیینی است، یعنی باور به مهدویت و انتظار برای فرج، این گونه ادبی را به جریان پویا و زنده در تاریخ ادب فارسی تبدیل کرده است.

نماینده رئیس عالی در هیئت نظارت بر تشکل‌های سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی استان گیلان افزود: شاعران بزرگ ما به مفهوم انتظار و امید و اینکه سرانجام وعده الهی تحقق می‌یابد و مهدی موعود عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف ظهور می‌کند نوید داده‌اند و بر این اساس دیگران را به مبارزه با ظلم، گسترش دادگری، پیروی از ولی امر در زمان غیبت و مضامین مقدسی از این دست تأکید داشتنه‌اند.

زمانی گفت: بدون تردید در کنار سای گونه‌های فاخر شعر، می‌توان شعر تشیع و انتظار را برگی زرین از تاریخ ادب دیرپای پارسی دانست که مایه مباهات و فخر فرهنگ ایرانی و اسلامی شده است.