نوشتن روی سفته ضمانت: صفر تا صد نکات حقوقی و نحوه تکمیل
روی سفته ضمانت چی بنویسیم؟
برای نوشتن سفته ضمانت، باید در بخش «بابت»، نوع ضمانت (کاری، وام) و شماره قرارداد اصلی را دقیق بنویسید. مبلغ را هم به عدد و هم به حروف درج کنید، نام گیرنده باید کاملا مشخص باشد و مهم تر از همه، تاریخ سررسید را خالی بگذارید تا از هرگونه سوءاستفاده احتمالی جلوگیری شود. این دقت در تکمیل سفته، حفظ حقوق هر دو طرف را به همراه دارد و از بروز چالش های حقوقی پیشگیری می کند.
سفته، این سند تجاری که سال هاست در معاملات و روابط مالی و کاری ما نقش مهمی ایفا می کند، ابزاری قدرتمند برای ایجاد تعهد و ضمانت است. از استخدام در یک شرکت گرفته تا دریافت وام و تضمین اجرای یک قرارداد، سفته حضوری پررنگ دارد. اما همین سند به ظاهر ساده، می تواند در صورت عدم تکمیل صحیح، به منبعی برای سوءتفاهم ها و مشکلات حقوقی جدی تبدیل شود. بسیاری از افراد هنگام مواجهه با سفته ضمانت، سردرگم می شوند که چه اطلاعاتی را در کدام بخش وارد کنند تا هم از نظر قانونی معتبر باشد و هم حقوقشان محفوظ بماند. این ابهامات می تواند نگرانی هایی را ایجاد کند، به ویژه وقتی پای تعهدات مهمی در میان است.
درک نحوه صحیح تکمیل سفته ضمانت، نه تنها برای صادرکننده آن، بلکه برای دریافت کننده نیز اهمیت حیاتی دارد. یک سفته که با دقت و بر اساس اصول حقوقی پر شده باشد، می تواند در زمان نیاز، به عنوان یک پشتوانه محکم عمل کند و از بروز اختلافات آتی جلوگیری نماید. اما کوچک ترین خطا در نگارش یا نادیده گرفتن یک بخش کلیدی، می تواند اعتبار آن را زیر سوال ببرد و مسیر مطالبه را دشوار سازد. در ادامه، سفری خواهیم داشت به دنیای سفته ضمانت، جایی که هر بخش از این سند را با دقت بررسی می کنیم و با ارائه مثال های کاربردی، به شما نشان می دهیم که چگونه یک سفته ضمانت را به شکلی ایمن و صحیح تکمیل کنید.
سفته ضمانت چیست و چه کاربردی دارد؟
سفته، که در قانون تجارت به آن «فته طلب» نیز گفته می شود، سندی است که صادرکننده آن متعهد می شود مبلغ مشخصی را در موعد معین یا عندالمطالبه (به محض درخواست)، به شخص معین یا به حواله کرد او پرداخت کند. در واقع، سفته یک سند تعهدآور است که می تواند به عنوان ابزاری برای تضمین بازپرداخت بدهی، انجام یک کار یا ایفای یک تعهد قراردادی مورد استفاده قرار گیرد. این سند، ویژگی های یک سند تجاری را داراست که آن را از اسناد عادی متمایز می کند و دارای امتیازات و ضمانت های اجرایی ویژه ای است.
وقتی صحبت از سفته ضمانت به میان می آید، منظور سفته ای است که به منظور تضمین حسن انجام کار، بازپرداخت وام، یا ایفای سایر تعهدات قراردادی صادر می شود. ماهیت این سفته، امانی است؛ به این معنا که تا زمانی که تعهد اصلی نقض نشده باشد، دریافت کننده حق مطالبه وجه سفته را ندارد. این موضوع، تفاوت اساسی سفته ضمانت با سفته عادی است که صرفاً برای پرداخت یک دین صادر می شود.
موارد استفاده رایج سفته ضمانت
- ضمانت کاری یا حسن انجام کار: کارفرمایان برای اطمینان از انجام صحیح وظایف، حفظ اسرار شرکت یا جبران خسارات احتمالی، از کارجویان و کارمندان سفته ضمانت دریافت می کنند. این سفته، تضمینی برای وفاداری و تعهد کاری فرد محسوب می شود.
- ضمانت وام و تسهیلات: بانک ها، موسسات مالی و حتی اشخاص حقیقی برای تضمین بازپرداخت وام یا اقساط، سفته ضمانت را از وام گیرنده یا ضامن او دریافت می کنند. این سفته به عنوان وثیقه و اطمینان خاطر برای بازپرداخت به موقع عمل می کند.
- تضمین اجرای قراردادها: در قراردادهای مختلف مانند اجاره، مشارکت، پیمانکاری یا خرید و فروش، طرفین ممکن است برای تضمین ایفای تعهدات یکدیگر، سفته ضمانت مبادله کنند. این سفته اطمینان می دهد که هر طرف به بندهای قرارداد خود پایبند خواهد بود.
جنبه های حقوقی و ماهیت امانی سفته ضمانت، آن را به ابزاری حساس و نیازمند دقت بالا در تکمیل تبدیل کرده است. در بخش های بعدی، به تفصیل خواهیم پرداخت که چگونه هر قسمت از سفته را به گونه ای پر کنیم که هم از نظر حقوقی معتبر باشد و هم از سوءاستفاده های احتمالی پیشگیری شود.
گام به گام: در هر بخش سفته (صفحه اصلی) برای ضمانت چی بنویسیم؟
تکمیل صحیح هر بخش از سفته ضمانت، کلید اعتبار و اثربخشی آن است. هر کلمه و حتی هر فضای خالی، می تواند پیامدهای حقوقی مهمی داشته باشد. در این بخش، به صورت گام به گام، به بررسی نحوه پر کردن هر قسمت از سفته می پردازیم و عبارات پیشنهادی را برای هر مورد ارائه می دهیم.
الف) بخش «بابت» یا «توضیحات» (مهمترین بخش برای تعیین ماهیت ضمانت)
این بخش، جایی است که ماهیت سفته به عنوان «ضمانت» مشخص می شود و آن را از یک سفته عادی که برای پرداخت دین است، متمایز می کند. عدم درج صحیح این قسمت می تواند منجر به مشکلات جدی شود.
- کجا بنویسیم: این عبارات را ترجیحاً در بالای سفته (در فضای خالی بین عنوان سفته و سایر بخش ها)، یا در فضای خالی بالای بخش مبلغ و در وجه، یا در صورت وجود بخش مشخص بابت روی سفته، در آنجا بنویسید. مهم این است که واضح و خوانا باشد.
- مثال عبارات پیشنهادی (با تأکید بر جزئیات):
- برای ضمانت کاری:
«این سفته صرفاً بابت ضمانت حسن انجام کار و تعهدات قراردادی شماره [شماره قرارداد استخدامی یا توافق نامه] مورخ [تاریخ قرارداد] فی مابین آقای/خانم [نام و نام خانوادگی صادرکننده] و شرکت/آقای/خانم [نام و نام خانوادگی/شرکت دریافت کننده] صادر گردیده و بدون نقض تعهدات قراردادی فوق، قابل مطالبه نمی باشد.»
- برای ضمانت بازپرداخت وام/تسهیلات:
«این سفته بابت ضمانت بازپرداخت تسهیلات/وام شماره [شماره قرارداد وام] مورخ [تاریخ قرارداد وام] از [بانک/موسسه/شخص وام دهنده] به آقای/خانم [نام و نام خانوادگی گیرنده وام] صادر شده است و بدون نقض تعهدات بازپرداخت، قابل وصول نمی باشد.»
- نکته حیاتی: حتماً شماره و تاریخ قرارداد اصلی (استخدامی، وام، اجاره و…) را در این بخش ذکر کنید. این ارجاع، سفته را به آن قرارداد گره می زند و ماهیت امانی آن را تأکید می کند.
- برای ضمانت کاری:
تجربه نشان داده است که مهمترین بخش در نوشتن سفته ضمانت، درج دقیق عبارات مربوط به ماهیت ضمانت و ارجاع به قرارداد اصلی است. این کار، سفته را از حالت طلب عادی خارج کرده و به یک سند امانی تبدیل می کند که تنها با اثبات نقض تعهد قابل مطالبه خواهد بود.
ب) بخش «مبلغ» (به عدد و حروف)
درج صحیح مبلغ، از الزامات اساسی اعتبار سفته است. هم به عدد و هم به حروف باید با دقت نوشته شود.
- نحوه نوشتن: مبلغ را دقیق و بدون هیچ گونه خط خوردگی یا قلم خوردگی، ابتدا به عدد و سپس به حروف بنویسید. این دو باید دقیقاً با هم مطابقت داشته باشند.
- مبلغ پیشنهادی: معمولاً مبلغ سفته ضمانت، معادل یا کمی بیشتر از ارزش تعهد اصلی (مانند حقوق چند ماه، مبلغ وام یا ارزش مورد اجاره) تعیین می شود. همچنین، مبلغ نوشته شده نباید از مبلغ اسمی سفته (مبلغ چاپ شده در بالای برگه سفته) بیشتر باشد. در صورت بیشتر بودن، سفته تا سقف مبلغ اسمی معتبر خواهد بود.
- مثال: «مبلغ سیصد میلیون ریال (300,000,000 ریال)»
ج) بخش «در وجه» (نام گیرنده)
این بخش مشخص می کند که سفته در وجه چه کسی صادر شده است.
- نحوه نوشتن: نام و نام خانوادگی دقیق شخص حقیقی یا نام کامل و دقیق شرکت/سازمان دریافت کننده سفته را بنویسید.
- نکات حقوقی: از نوشتن «در وجه حامل» در سفته های ضمانت اکیداً پرهیز کنید، مگر اینکه از خطرات و پیامدهای آن کاملاً آگاه باشید. سفته در وجه حامل، به هر کسی که سند را در دست داشته باشد، حق مطالبه می دهد و این می تواند برای صادرکننده بسیار خطرناک باشد.
د) بخش «تاریخ صدور»
تاریخ صدور، تاریخ واقعی تکمیل و امضای سفته است.
- نحوه نوشتن: تاریخ دقیق صدور سفته (روز، ماه، سال) را هم به عدد و هم به حروف بنویسید. این تاریخ الزامی است و عدم درج آن، سفته را از اعتبار تجاری ساقط کرده و به یک سند عادی تبدیل می کند.
- مثال: «در تاریخ یکم مهر ماه یکهزار و چهارصد و دو»
ه) بخش «تاریخ پرداخت» (سررسید)
این بخش، یکی از مهمترین نکات در پر کردن سفته ضمانت است.
- مهمترین نکته: این بخش را باید خالی گذاشت یا عباراتی مانند «عندالمطالبه» یا «به محض نقض تعهدات قراردادی شماره [شماره قرارداد] مورخ [تاریخ قرارداد]» نوشت.
- چرا خالی گذاشتن یا عدم درج تاریخ سررسید بهتر است؟ سفته ضمانت، ماهیت امانی دارد. درج تاریخ سررسید ثابت، ممکن است این تصور را ایجاد کند که سفته در آن تاریخ به هر دلیلی قابل وصول است، در حالی که ماهیت ضمانتی آن اقتضا می کند تنها در صورت اثبات نقض تعهد، قابل مطالبه باشد. با خالی گذاشتن این بخش، سفته به صورت «عندالمطالبه» تلقی می شود و دریافت کننده برای وصول آن، باید ابتدا ثابت کند که صادرکننده تعهدات خود را نقض کرده است. این خالی گذاشتن به حفظ حقوق صادرکننده کمک شایانی می کند.
و) بخش «محل پرداخت»
این بخش، محل پرداخت وجه سفته را مشخص می کند.
- آیا درج آن الزامی است؟ طبق ماده ۳۰۸ قانون تجارت، درج محل پرداخت جزو الزامات سفته نیست و معمولاً نیازی به پر کردن آن در سفته های ضمانت نیست. اگر هم نوشته نشود، مشکلی پیش نخواهد آمد.
ز) بخش «امضاء یا مهر صادرکننده»
بدون امضا، سفته فاقد هرگونه اعتبار است.
- ضرورت امضا: امضا یا مهر صادرکننده، ضروری ترین بخش برای اعتبار بخشیدن به سفته است. بدون آن، سفته نه سند تجاری است و نه حتی سند عادی.
- نکات مربوط به اثر انگشت: در صورت عدم توانایی امضا، اثر انگشت نیز می تواند جایگزین شود، اما در کنار آن بهتر است نام و نام خانوادگی صادرکننده نیز به صورت خوانا درج شود.
ظهرنویسی سفته ضمانت: (در صورتی که سفته نیاز به ضامن دارد)
گاهی اوقات، برای افزایش اعتبار سفته ضمانت یا به دلیل درخواست دریافت کننده، نیاز به ضامن وجود دارد که با ظهرنویسی (پشت نویسی) سفته، تعهد صادرکننده اصلی را تضمین می کند.
ظهرنویسی چیست؟
ظهرنویسی به معنای نوشتن روی پشت سند تجاری (مانند سفته) است. این عمل می تواند برای اهداف مختلفی صورت گیرد؛ از جمله انتقال سفته به شخص دیگر (ظهرنویسی انتقالی) یا ضمانت. در بحث سفته ضمانت، منظور از ظهرنویسی، تضمین پرداخت وجه سفته توسط شخص ثالث (ضامن) است.
چه کسی ظهرنویسی می کند؟
ضامن یا ضامنین، اشخاصی هستند که تعهد می کنند در صورت عدم ایفای تعهد توسط صادرکننده اصلی سفته، مبلغ آن را پرداخت کنند. مسئولیت ضامن با صادرکننده اصلی، تضامنی است، یعنی دریافت کننده سفته می تواند برای وصول طلب خود به هر یک از آن ها رجوع کند.
روی سفته (پشت سفته) برای ضمانت چی بنویسیم؟
هنگامی که سفته ای برای ضمانت ظهرنویسی می شود، لازم است که این موضوع به وضوح قید شود تا از ظهرنویسی انتقالی متمایز گردد.
- مثال عبارات پیشنهادی برای ضامن:
- «این امضا صرفاً بابت ضمانت آقای/خانم [نام صادرکننده] در خصوص تعهدات مندرج در روی سفته فوق الذکر می باشد.»
- «به عنوان ضامن آقای/خانم [نام صادرکننده]، پرداخت وجه این سفته را در صورت عدم ایفای تعهدات توسط ایشان تضمین می نمایم.»
- یا به سادگی: «بابت ضمانت» و سپس امضا.
- ضرورت امضا و درج مشخصات ضامن: هر ضامن باید پشت سفته را امضا کند و بهتر است نام و نام خانوادگی، کد ملی و شماره تماس خود را نیز به صورت خوانا در کنار امضا درج نماید تا هویت او کاملاً مشخص باشد.
- نکته حقوقی: لزوم ذکر کلمه «ضمانت» بسیار حیاتی است. در غیر این صورت، ممکن است امضای پشت سفته به عنوان ظهرنویسی انتقالی تلقی شود و مسئولیت های متفاوتی برای امضاکننده ایجاد کند.
نکات کلیدی و حقوقی تکمیلی برای سفته ضمانت
صرف نظر از نحوه تکمیل دقیق سفته، آگاهی از برخی نکات حقوقی و عملی می تواند از شما در برابر مشکلات آتی محافظت کند و اطمینان خاطر بیشتری را فراهم آورد. این نکات، مکمل فرآیند نگارش سفته ضمانت هستند.
اخذ کپی و عکس از سفته
همیشه قبل از تحویل سفته به طرف مقابل، یک کپی از آن (هم روی سفته و هم پشت آن در صورت ظهرنویسی) تهیه کنید. گرفتن عکس از سفته تکمیل شده نیز توصیه می شود. این کپی یا عکس، سندی برای اثبات محتویات سفته و عبارات درج شده روی آن خواهد بود و در صورت بروز اختلاف، می تواند بسیار کمک کننده باشد.
اهمیت وجود قرارداد اصلی
وجود یک قرارداد کتبی جداگانه که به تفصیل تعهدات و شرایط را مشخص کند و سفته ضمانت را به آن قرارداد ارجاع دهد، حیاتی است. سفته ضمانت، بدون پشتوانه یک قرارداد اصلی که ماهیت تعهد را روشن کند، ممکن است در دادگاه با چالش مواجه شود. در این قرارداد باید به صراحت ذکر شود که سفته به عنوان ضمانت چه تعهدی صادر شده و شرایط مطالبه آن چیست. این قرارداد، مانند یک شناسنامه برای سفته عمل می کند.
شرایط و مراحل مطالبه سفته ضمانت
برخلاف سفته عادی که به سادگی و با سررسید شدن، قابل مطالبه است، سفته ضمانت دارای ویژگی های خاصی برای مطالبه است:
- اثبات نقض تعهد: دریافت کننده سفته نمی تواند به صرف داشتن سفته و فرارسیدن تاریخ (در صورت وجود تاریخ)، آن را مطالبه کند. او باید ابتدا نقض تعهد توسط صادرکننده سفته را به اثبات برساند. به عنوان مثال، در سفته ضمانت کاری، کارفرما باید اثبات کند که کارمند به وظایف خود عمل نکرده یا خسارتی وارد کرده است. بدون اثبات نقض تعهد، سفته قابل وصول نیست.
- مراحل قانونی مطالبه (واخواست و طرح دعوا): در صورت نقض تعهد و عدم پرداخت وجه سفته توسط صادرکننده، دریافت کننده می تواند ظرف ۱۰ روز از تاریخ عدم پرداخت (یا از تاریخ اثبات نقض تعهد در سفته عندالمطالبه)، به وسیله «واخواست نامه» (اعتراض عدم تأدیه) وجه سفته را مطالبه کند. پس از طی این مرحله و در صورت عدم پرداخت، می توان از طریق مراجع قضایی (دادگاه) برای مطالبه وجه سفته اقدام نمود.
خیانت در امانت: تعریف و عواقب قانونی وصول غیرقانونی سفته ضمانت
همانطور که اشاره شد، سفته ضمانت ماهیت امانی دارد. اگر دریافت کننده سفته، بدون اثبات نقض تعهد و برخلاف توافق قبلی، اقدام به مطالبه و وصول سفته کند، مرتکب جرم «خیانت در امانت» شده است. این جرم دارای عواقب کیفری برای دریافت کننده خواهد بود و صادرکننده سفته می تواند علیه او شکایت کند. هدف از سفته ضمانت، سوءاستفاده نیست، بلکه تضمین انجام یک تعهد است.
خطر سفته سفید امضا
یکی از بزرگترین خطرات در رابطه با سفته، امضای سفته سفید امضا است. امضای سفته بدون تکمیل کامل آن (مبلغ، نام گیرنده، بخش بابت و…)، به معنای دادن اختیار تام به دریافت کننده برای پر کردن آن به هر شکلی که بخواهد است. این کار می تواند منجر به سوءاستفاده های جبران ناپذیری شود. همیشه سفته را پس از تکمیل تمامی بخش ها و با دقت کامل امضا کنید.
نحوه استرداد سفته
پس از اتمام تعهدات اصلی (مانند پایان قرارداد کار، بازپرداخت کامل وام و…)، سفته ضمانت باید فوراً به صادرکننده بازگردانده شود. دریافت کننده موظف است سفته را پس داده و صادرکننده نیز باید از دریافت آن اطمینان حاصل کند. بهتر است برای بازگرداندن سفته، یک رسید کتبی از دریافت کننده سفته مبنی بر استرداد آن و اتمام تعهدات بگیرید.
نگهداری سفته
سفته، یک سند با ارزش حقوقی است و باید به دقت از آن نگهداری شود. از مفقود شدن، آسیب دیدن، یا در دسترس قرار گرفتن افراد غیرمسئول جلوگیری کنید. نگهداری سفته در محل امن و قابل اطمینان، برای هر دو طرف اهمیت دارد.
آموزش تصویری: نمونه یک سفته ضمانت تکمیل شده
تصور کنید یک برگه سفته خام در پیش روی شما قرار دارد. برای درک بهتر تمامی مواردی که تا کنون به آن ها اشاره شد، بیایید با هم یک نمونه سفته ضمانت تکمیل شده را مرور کنیم، گویی که تصویری از آن را مشاهده می کنیم و هر بخش را با دقت بررسی می کنیم.
مشخصات یک سفته ضمانت تکمیل شده (نمونه فرضی)
فرض کنید می خواهید یک سفته به مبلغ دویست میلیون ریال برای ضمانت حسن انجام کار در یک شرکت ارائه دهید. برگه سفته شما به شرح زیر تکمیل خواهد شد:
- بالای سفته (فضای خالی):
در این قسمت، به وضوح و با خط خوانا نوشته شده است: «این سفته صرفاً بابت ضمانت حسن انجام کار و تعهدات قراردادی شماره ۴۵۶/۱۴۰۲ مورخ ۱۴۰۲/۰۸/۱۰ فی مابین آقای/خانم [نام و نام خانوادگی صادرکننده] و شرکت [نام شرکت دریافت کننده] صادر گردیده و بدون نقض تعهدات قراردادی فوق، قابل مطالبه نمی باشد.»
- مبلغ سفته (عدد):
در کادر مربوط به عدد، مبلغ «200,000,000» ریال درج شده است.
- مبلغ سفته (حروف):
در کادر مربوط به حروف، «دویست میلیون ریال» نوشته شده است.
- در وجه:
در این بخش، نام دقیق شرکت کارفرما: «شرکت توسعه فناوری پویا» یا «آقای احمدی، مدیرعامل شرکت توسعه فناوری پویا» درج شده است.
- تاریخ صدور:
در بخش تاریخ صدور، تاریخ واقعی تکمیل سفته، به عنوان مثال «در تاریخ بیستم آبان ماه یکهزار و چهارصد و دو» درج شده است.
- تاریخ پرداخت (سررسید):
این بخش کاملاً خالی گذاشته شده است تا ماهیت عندالمطالبه و ضمانتی سفته حفظ شود.
- محل پرداخت:
این بخش نیز خالی گذاشته شده است، زیرا اجباری برای پر کردن آن وجود ندارد.
- امضا صادرکننده:
در محل امضا، امضای کامل و خوانای صادرکننده سفته زده شده است.
ظهر سفته (در صورت وجود ضامن):
اگر برای این سفته نیاز به ضامن باشد، در پشت برگه سفته، ضامن به شرح زیر امضا و مشخصات را درج می کند:
- متن ضمانت:
«این امضا صرفاً بابت ضمانت آقای/خانم [نام و نام خانوادگی صادرکننده] در خصوص تعهدات مندرج در روی سفته فوق الذکر می باشد.»
- امضا ضامن:
امضای کامل ضامن.
- مشخصات ضامن:
نام و نام خانوادگی: [مثال: رضا کریمی]
کد ملی: [مثال: ۱۲۳۴۵۶۷۸۹۰]
شماره تماس: [مثال: ۰۹۱۲۳۴۵۶۷۸۹]
این یک نمای کلی و فرضی از نحوه تکمیل سفته ضمانت است. همانطور که مشاهده می کنید، هر بخش با دقت و با در نظر گرفتن جنبه های حقوقی پر شده است تا هم حقوق صادرکننده حفظ شود و هم سفته از اعتبار لازم برخوردار باشد.
نتیجه گیری
تکمیل صحیح سفته ضمانت، فرآیندی است که نیازمند دقت و آگاهی کامل از جزئیات حقوقی است. این سند، اگرچه ابزاری قدرتمند برای ایجاد اطمینان در معاملات و تعهدات است، اما هرگونه غفلت در پر کردن آن می تواند به سوءتفاهم ها و چالش های قانونی منجر شود. همانطور که در این مقاله بررسی شد، هر بخش از سفته، از قسمت «بابت» که ماهیت ضمانت را مشخص می کند تا تاریخ سررسید که توصیه می شود خالی گذاشته شود، دارای اهمیت خاص خود است و رعایت این نکات، به منزله حفظ حقوق و منافع هر دو طرف معامله خواهد بود.
به یاد داشته باشید که سفته ضمانت، یک سند امانی است و تنها با اثبات نقض تعهد اصلی قابل مطالبه است. از این رو، تاکید بر درج شفاف نوع ضمانت و ارجاع آن به یک قرارداد کتبی و مشخص، می تواند از بروز «خیانت در امانت» و سایر سوءاستفاده ها پیشگیری کند. همچنین، پرهیز از امضای سفته سفید امضا و اخذ کپی از سفته تکمیل شده، از دیگر توصیه هایی است که همواره باید مد نظر قرار گیرند.
در نهایت، سفته ابزاری است که با دانش و دقت کافی، می تواند به تسهیل روابط کاری و مالی کمک شایانی کند. اما در مواردی که پیچیدگی های حقوقی بیشتری وجود دارد، همواره مشورت با یک متخصص حقوقی می تواند بهترین راهنما برای شما باشد تا با اطمینان خاطر بیشتری گام بردارید. با رعایت این دستورالعمل ها، می توانید سفته ضمانت را به شکلی ایمن و موثر تکمیل کنید و از پیامدهای ناخواسته آن در امان بمانید.