معرفی فیلم به وقت شام

فیلم سینمایی «به وقت شام» ساخته ابراهیم حاتمی کیا، روایتی نفس گیر و پرالتهاب از نبرد علیه گروه تروریستی داعش است که بیننده را به قلب بحران سوریه می برد. این اثر سینمایی، با به تصویر کشیدن فداکاری خلبانان ایرانی در ماموریتی دشوار، تجربه ای عمیق از شجاعت و ایثار را ارائه می دهد.

در دنیای سینمای معاصر ایران، آثار ابراهیم حاتمی کیا همواره جایگاه ویژه ای داشته اند و «به وقت شام» نیز از این قاعده مستثنی نیست. این فیلم، که به عنوان یکی از مهم ترین آثار ژانر جنگی و در مواجهه با پدیده داعش شناخته می شود، نه تنها از نظر فنی و بصری دستاوردهای قابل توجهی را به نمایش گذاشت، بلکه از حیث پرداختن به موضوعی حساس و روزآمد، چالش ها و بحث های فراوانی را در پی داشت. این اثر با جسارت تمام، مخاطب را درگیر پیچیدگی ها و خشونت های جنگ در سوریه می کند و تلاشی است برای به تصویر کشیدن ابعاد انسانی و غیرانسانی این درگیری ها.

سفری پرخطر به قلب بحران: داستان «به وقت شام»

«به وقت شام» داستان پرهیجان و پرمخاطره دو خلبان ایرانی، یونس (با بازی هادی حجازی فر) و پسرش علی (با بازی بابک حمیدیان) را روایت می کند. این پدر و پسر در میانه جنگ داخلی سوریه و در شرایطی که شهر تدمر در اشغال کامل گروه تروریستی داعش قرار دارد، مأموریتی حیاتی را بر عهده می گیرند. هدف آن ها، رساندن کمک های بشردوستانه و نجات گروهی از مردم بی دفاع و محاصره شده از تدمر به دمشق با استفاده از یک هواپیمای ایلیوشین-۷۶ است.

هواپیما در حالی به پرواز در می آید که پر از زنان و کودکان سوری است که از دست داعش فرار کرده اند. در میان مسافران، تعدادی از اسرای داعشی نیز حضور دارند. در یک چرخش ناگهانی و غافلگیرکننده، یکی از زنان به اسرای داعشی چاقو می رساند و آن ها موفق می شوند خود را آزاد کنند. این اتفاق منجر به درگیری خونین و وحشتناکی در داخل هواپیما می شود که کنترل پرواز را به دست داعشی ها می اندازد. در این میان، یونس و علی نیز به اسارت گرفته می شوند و با تهدید به مرگ، مجبور به همکاری با تروریست ها می شوند.

داعشی ها قصد دارند با استفاده از این هواپیما، یک عملیات انتحاری گسترده را در دمشق انجام دهند و آن را به عنوان عملیاتی از سوی نیروهای سوری جلوه دهند تا چهره ای مخدوش و خرابکارانه از دولت دمشق به دنیا مخابره کنند. علی با درک ابعاد این فاجعه و برای جلوگیری از کشتار بی گناهان در دمشق، با وجود تمام ترس ها و تردیدها، دست به فداکاری بزرگی می زند. او با از جان گذشتگی، تلاش می کند تا این عملیات انتحاری را خنثی کرده و جان مردم عادی و همچنین پدرش را نجات دهد. این بخش از خلاصه داستان فیلم به وقت شام، اوج کشمکش های درونی و بیرونی شخصیت ها را به نمایش می گذارد و مخاطب را تا لحظه آخر در هیجان و دلهره نگه می دارد.

خالقان و قهرمانان: شناسنامه و بازیگران فیلم به وقت شام

فیلم «به وقت شام» با ترکیبی از عوامل کارکشته و بازیگران توانمند سینمای ایران و منطقه، توانست روایتی قدرتمند از جنگ را به تصویر بکشد. کارگردانی و نویسندگی این اثر بر عهده ابراهیم حاتمی کیا، فیلمساز برجسته سینمای جنگ ایران بود.

ابراهیم حاتمی کیا: نگاهی به کارگردان و نویسنده

ابراهیم حاتمی کیا نامی آشنا در سینمای ایران است که کارنامه هنری او با ژانر دفاع مقدس و جنگ گره خورده است. او با فیلم هایی چون «آژانس شیشه ای»، «از کرخه تا راین» و «بوی پیراهن یوسف»، توانایی خود را در پرداختن به ابعاد انسانی و اجتماعی جنگ به اثبات رسانده است. در «به وقت شام»، حاتمی کیا بار دیگر به سراغ موضوع جنگ می رود، اما این بار با تمرکز بر پدیده داعش و جنگ سوریه، تلاشی برای نمایش تهدیدات فرامرزی و فداکاری مدافعان حرم دارد. سبک کارگردانی او در این فیلم، تلفیقی از اکشن پرسرعت و درام انسانی است که هیجان و احساس را توأمان به بیننده منتقل می کند.

بابک حمیدیان در نقش علی رستمی: تردیدها و ایثار یک خلبان جوان

بابک حمیدیان با بازی خود در نقش علی رستمی، خلبان جوان و پرشوری که همسرش در انتظار تولد فرزندشان است، یکی از اصلی ترین ستون های دراماتیک فیلم را تشکیل می دهد. شخصیت علی، نمادی از نسل جدید رزمندگان است که با وجود تعلقات خانوادگی و تردیدهای درونی، در لحظات حساس دست به ایثار می زند. او برخلاف کلیشه های رایج قهرمانان جنگی، با ترس و دلهره های انسانی خود درگیر است، اما در نهایت وظیفه و وجدان خود را بر هر چیز دیگری مقدم می شمارد. بازی حمیدیان در به تصویر کشیدن این پیچیدگی های شخصیتی، بسیار باورپذیر و تأثیرگذار است و حس همراهی و نزدیکی را با مخاطب ایجاد می کند.

هادی حجازی فر در نقش حاج یونس: صلابت پدری در میانه نبرد

هادی حجازی فر در نقش حاج یونس، خلبان باتجربه و پدر علی، مکمل شخصیتی قدرتمند برای اوست. حاج یونس نماد رزمندگان قدیمی و باسابقه است که سال ها در جبهه های مختلف، از دفاع مقدس تا بوسنی و لبنان، حضور داشته است. او فردی مؤمن، قاطع و با اراده است که تجربه اش در نبرد، راهنمای پسرش در این مأموریت مرگبار می شود. رابطه پدر و پسری میان یونس و علی، یکی از نقاط قوت فیلم است که در بستر پرآشوب جنگ، ابعاد عاطفی و انسانی داستان را عمیق تر می کند. بازی حجازی فر، صلابت و آرامش یک فرمانده باتجربه را با حس پدرانه ای پر از نگرانی به خوبی در هم آمیخته است.

چهره های تاریک جنگ: شخصیت های داعشی

فیلم «به وقت شام» به خوبی توانسته است چهره ای بی رحم و غیرانسانی از شخصیت های داعشی را به تصویر بکشد. ملا عمر چچنی (سرکرده بی رحم و سنگدل)، ام سلما (ملکه نفرت با گذشته ای تاریک)، ابوخالد (تندرو و وحشی) و شیخ ممدوح سعدی (پدر ابوخالد که با احتیاط بیشتری عمل می کند) از جمله این شخصیت ها هستند. این فیلم به خوبی نشان می دهد که داعش چگونه با استفاده از تبلیغات رسانه ای و اعمال خشونت آمیز، در پی ایجاد رعب و وحشت در منطقه و جهان است. تصویرسازی از این شخصیت ها، هرچند گاهی اغراق آمیز به نظر می رسد، اما به درستی ذات افراطی و توحش این گروه را بازتاب می دهد و می تواند به درک بهتر ایدئولوژی آن ها کمک کند.

عنوان فیلم	کارگردان	نویسنده	تهیه کننده	سال تولید و اکران	ژانر	کمپانی تولیدکننده	مدت زمان
به وقت شام	ابراهیم حاتمی کیا	ابراهیم حاتمی کیا	محمد خزاعی	۱۳۹۶	جنگی، درام، ماجراجویی	سازمان هنری رسانه ای اوج	۱۰۵ دقیقه

فراتر از مرزها: تولید و جلوه های ویژه «به وقت شام»

ساخت فیلمی در ابعاد «به وقت شام» با صحنه های اکشن هوایی و میدانی گسترده، یک چالش بزرگ برای سینمای ایران محسوب می شد. این فیلم تلاش کرد تا با بهره گیری از تکنولوژی های جدید و تیم های حرفه ای، استانداردهای تولید را در ژانر جنگی ارتقا دهد و در بحث جلوه های ویژه به وقت شام، حرف های زیادی برای گفتن داشته باشد.

مسیر دشوار ساخت: از لوکیشن ها تا چالش های فیلمبرداری

فرآیند تولید «به وقت شام» اوایل خرداد ماه ۱۳۹۶ آغاز شد و در لوکیشن های متعددی در ایران و سوریه به تصویر کشیده شد. بخش هایی از فیلم در فرودگاه های نظامی تهران، شهرک سینمایی دفاع مقدس، پایگاه هوایی شیراز و اصفهان و روستاهای اطراف شهریار فیلمبرداری شد. تیم تولید حتی به دمشق در سوریه نیز سفر کرد تا صحنه های واقعی تری از شهر جنگ زده را ثبت کند. فیلمبرداری در چنین شرایط دشواری، به خصوص در مناطق نزدیک به بحران، چالش های فراوانی را به همراه داشت اما تیم توانست با موفقیت این مراحل را به پایان برسد. سازمان اوج و فیلم به وقت شام به عنوان سرمایه گذار اصلی، نقش کلیدی در تأمین منابع مالی و لجستیکی این پروژه عظیم داشت.

اوج در اکشن: جلوه های بصری و میدانی

یکی از چشمگیرترین جنبه های «به وقت شام»، کیفیت بالای صحنه های اکشن و جلوه های ویژه آن است. صحنه های نبردهای هوایی، انفجارها و درگیری های میدانی، با استاندارد بالایی طراحی و اجرا شدند که در سینمای ایران کمتر دیده شده بود. حاتمی کیا با دکوپاژ دقیق و کارگردانی قدرتمند خود، توانست تعلیق و هیجان را به اوج برساند. این تلاش برای خلق اکشنی واقع گرایانه و در عین حال نفس گیر، توانست نظر بسیاری از منتقدان و مخاطبان را جلب کند و فیلم را از لحاظ بصری به اثری قابل تأمل تبدیل سازد.

موسیقی متن کارن همایون فر: پژواک احساسات در میدان نبرد

موسیقی متن به وقت شام که توسط کارن همایون فر ساخته شده است، نقش بسیار مهمی در القای فضای دراماتیک و احساسات فیلم ایفا می کند. همایون فر که در چهارمین همکاری خود با حاتمی کیا این اثر را خلق کرده، توانست با تم های پرشور و گاه غم انگیز خود، هیجان صحنه های اکشن، دلهره موقعیت های بحرانی و ایثار شخصیت ها را به بهترین شکل ممکن منعکس کند. موسیقی فیلم، مکمل قدرتمندی برای تصاویر است و به عمق بخشیدن به روایت کمک شایانی می کند. آلبوم موسیقی فیلم نیز در جشنواره فجر مورد تقدیر قرار گرفت و توانست سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن را از آن خود کند.

لایه های معنایی: پیام ها و مضامین اصلی فیلم

فیلم «به وقت شام» صرفاً یک اثر اکشن-جنگی نیست؛ بلکه لایه های عمیق تری از پیام ها و مضامین انسانی، اجتماعی و مذهبی را در خود جای داده است. حاتمی کیا با این فیلم، فراتر از یک روایت ساده از جنگ، به دنبال بازتاب ابعاد گسترده تری از فداکاری و مقابله با توحش است.

فداکاری و مفهوم مدافعان حرم

یکی از برجسته ترین پیام های فیلم، تأکید بر روحیه فداکاری و ایثار است که در قالب مفهوم «مدافعان حرم» به تصویر کشیده می شود. شخصیت های علی و یونس، با از جان گذشتگی خود برای نجات مردم بی گناه سوریه، نمادی از افرادی هستند که با اعتقاد به آرمان های والاتر، حاضرند جان خود را فدا کنند. این فیلم تلاش می کند تا انگیزه ها و ابعاد انسانی پشت این فداکاری ها را به تصویر بکشد و نشان دهد که چرا نیروهایی از کشورهای دیگر، از جمله ایران، خود را متعهد به دفاع از مردم سوریه و مقابله با داعش می دانند. این بخش از فیلم به پیام های فیلم به وقت شام عمق می بخشد و بُعدی معنوی به آن می دهد.

تصویری بی پرده از توحش داعش

«به وقت شام» در تصویرسازی از داعش، هیچ ابایی از نمایش بی رحمی، توحش و ایدئولوژی افراطی این گروهک تروریستی ندارد. از صحنه های کشتار و گروگان گیری تا تاکتیک های تبلیغاتی وحشت آفرین، فیلم به خوبی نشان می دهد که داعش چگونه با سوءاستفاده از نام دین و ارزش های انسانی، به جنایت دست می زند. این نمایش صریح از خشونت، هرچند ممکن است برای برخی مخاطبان آزاردهنده باشد، اما هدف آن، آگاه سازی از ماهیت واقعی این گروه و خطراتی است که آن ها برای صلح جهانی ایجاد می کنند. این فیلم را می توان در دسته «فیلم در مورد داعش» قرار داد که تلاش می کند به مخاطب درک روشنی از دشمن بدهد.

پیوند پدر و پسر در اوج بحران

رابطه میان علی و یونس، خلبانان پدر و پسر، یکی از پویاترین و احساسی ترین جنبه های «به وقت شام» است. این رابطه، در بستر بحران و ایثار، عمق می یابد و چالش های نسلی و فکری را نیز به نمایش می گذارد. یونس، پدر باتجربه و رزمنده ای که سال ها در جبهه های مختلف جنگیده، سعی در هدایت و حمایت از پسرش دارد، در حالی که علی با تردیدها و ترس های خود، به دنبال یافتن راهی برای ایفای نقش خود در این نبرد است. این پویایی، به فیلم بُعدی انسانی و دراماتیک می بخشد و نشان می دهد که چگونه پیوندهای خانوادگی در سخت ترین شرایط، می تواند منبع قدرت و الهام باشد.

مفهوم قهرمانی در آثار حاتمی کیا

ابراهیم حاتمی کیا در آثار خود، همواره به دنبال تعریف متفاوتی از قهرمانی بوده است. در «به وقت شام» نیز، قهرمانان، چهره های مطلق و بی عیب و نقص نیستند؛ بلکه افرادی هستند با ترس ها، تردیدها و دغدغه های شخصی. علی رستمی، با وجود اینکه قهرمانانه عمل می کند، اما تا آخرین لحظه با کشمکش های درونی خود برای فدا کردن زندگی اش در راه نجات دیگران دست و پنجه نرم می کند. این نوع قهرمانی، که در آن ایثار از دل ترس و تردید برمی خیزد، به شخصیت ها عمق و باورپذیری بیشتری می بخشد و مخاطب را با قهرمانان خاکستری تری همراه می کند که تصمیمات دشوار را با وجدان و اراده می گیرند.

فیلم «به وقت شام» فراتر از یک اثر اکشن صرف، به دنبال به تصویر کشیدن فداکاری های انسانی در مواجهه با توحش بی حد و مرز داعش است و از این رو، به اثری دراماتیک و تأثیرگذار تبدیل می شود.

در بوته نقد: نقاط قوت و ضعف از دیدگاه منتقدان

«به وقت شام» پس از اکران، مانند بسیاری از آثار حاتمی کیا، با نظرات متفاوتی از سوی منتقدان و مخاطبان روبرو شد. برخی آن را ستودند و برخی دیگر نقدهایی به آن وارد کردند. پرداختن به نقد فیلم به وقت شام، نیازمند نگاهی بی طرفانه به هر دو جنبه است.

ستایش از اکشن و کارگردانی

یکی از نقاط قوت اصلی که تقریباً تمامی منتقدان بر آن صحه گذاشتند، کیفیت بالای صحنه های اکشن و جلوه های ویژه فیلم بود. بسیاری معتقد بودند که این صحنه ها از استانداردهای سینمای ایران فراتر رفته و در سطح بین المللی قابل رقابت هستند. حاتمی کیا در کارگردانی صحنه های پرهیجان و خلق تعلیق، مهارت خود را بار دیگر به اثبات رساند. فیلمبرداری حرفه ای و موسیقی متن تأثیرگذار کارن همایون فر نیز از دیگر جنبه هایی بود که مورد تحسین قرار گرفت. تحلیل فیلم به وقت شام در این زمینه نشان می دهد که فیلم از لحاظ فنی و بصری، گام بزرگی برای سینمای جنگی ایران محسوب می شود.

بحث بر سر شخصیت پردازی و فیلمنامه

در مقابل نقاط قوت فنی، برخی منتقدان به بحث شخصیت پردازی علی و یونس و برخی از شخصیت های داعشی انتقاداتی وارد کردند. عده ای معتقد بودند که عمق شخصیت ها به اندازه کافی نیست و گاهی شعاری یا اگزجره به نظر می رسند. برای مثال، تردیدهای علی گاهی بیش از حد طولانی می شود و در برخی صحنه ها، بازی ها تا حدودی تصنعی به نظر می رسید. همچنین، برخی منتقدان به انسجام روایت و پاره ای از نقاط فیلمنامه ایراداتی وارد کردند که می توانست به داستان استحکام بیشتری ببخشد. با این حال، بسیاری از مخاطبان، این موارد را در برابر پیام اصلی و هیجان فیلم، قابل اغماض می دانستند.

چالش زمان اکران و بازتاب های مردمی

برخی دیگر از منتقدان، زمان اکران فیلم را یکی از نقاط ضعف آن می دانستند. «به وقت شام» در زمانی اکران شد که قدرت داعش تا حدودی فروکش کرده بود و شاید تأثیرگذاری آن به اندازه زمانی که این گروه در اوج قدرت بود، نباشد. این موضوع باعث شد که برخی مخاطبان، انگیزه و ضرورت پرداختن به این موضوع را در آن برهه زمانی، مورد تردید قرار دهند. با این حال، نظرات مردمی بسیار متنوع بود؛ از تحسین های بی شائبه تا انتقادات تند و تیز. این تنوع دیدگاه ها نشان می دهد که «به وقت شام» توانسته است گفتمانی پرشور را در جامعه ایجاد کند و مخاطبان را به فکر وادارد.

«به وقت شام» یک اکشن قدرتمند با استانداردهای جهانی است که بیننده را به صندلی سینما می چسباند و از نظر فرمی و بصری، اثری قابل توجه در سینمای ایران محسوب می شود.

از گیشه تا جشنواره: بازخوردها، جوایز و حواشی «به وقت شام»

فیلم «به وقت شام» نه تنها در جلب توجه منتقدان موفق بود، بلکه در گیشه و جشنواره ها نیز حضور پررنگی داشت و حواشی خاص خود را ایجاد کرد.

درخشش در جشنواره فجر و سایر رویدادها

«به وقت شام» نخستین بار در سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و موفقیت های چشمگیری کسب کرد. این فیلم توانست سه سیمرغ بلورین مهم را از آن خود کند: سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی برای ابراهیم حاتمی کیا، بهترین موسیقی متن برای کارن همایون فر و بهترین صداگذاری. این موفقیت ها نشان از ارزش های فنی و هنری بالای فیلم داشت. علاوه بر جشنواره فجر، «به وقت شام» در سایر رویدادهای سینمایی نیز مورد توجه قرار گرفت و جوایز دیگری همچون تندیس بهترین فیلم از هفتمین جشن سینمایی ققنوس و جایزه چهره سال هنر انقلاب اسلامی برای ابراهیم حاتمی کیا را کسب کرد.

عملکرد گیشه و استقبال عمومی

فیلم «به وقت شام» اکران عمومی خود را از ۲۳ اسفند ۱۳۹۶ در سینماهای ایران آغاز کرد و توانست با فروش فیلم به وقت شام به میزان ۱۳ میلیارد تومان، به یکی از پرفروش ترین فیلم های سال ۱۳۹۷ تبدیل شود. این میزان فروش، جایگاه ششم را در جدول پرفروش ترین فیلم ها و رتبه چهارم را از نظر تعداد تماشاگر در آن سال برای فیلم به ارمغان آورد که نشان دهنده استقبال خوب مخاطبان از این اثر بود. پس از اکران در ایران، فیلم در شهریور ۱۳۹۷ در کشورهای منطقه مانند سوریه، لبنان و عراق نیز روی پرده رفت و سپس در ژاپن و هند نیز اکران بین المللی داشت.

جنجال تبلیغاتی و واکنش ها

یکی از مهم ترین حواشی فیلم به وقت شام، به حادثه جنجالی پردیس سینمایی کوروش تهران بازمی گردد. در بعدازظهر ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۷، همزمان با اکران و در حاشیه مراسم رونمایی از آلبوم موسیقی فیلم، افرادی با ظاهر نیروهای داعش، سوار بر اسب و اسلحه به دست، در محوطه جلوی پردیس سینمایی کوروش حاضر شدند و سپس وارد مجتمع شدند. این حرکت تبلیغاتی، که توسط تیم تبلیغاتی فیلم برنامه ریزی شده بود، باعث ترس و وحشت برخی از مردم شد، در حالی که عده ای دیگر با آن ها سلفی می گرفتند. این اتفاق با انتقادات گسترده ای علیه حاتمی کیا همراه شد و واکنش های زیادی را در پی داشت که نهایتاً کارگردان را به عذرخواهی واداشت. این ماجرا نشان از حساسیت و جنجال هایی داشت که پیرامون پرداختن به موضوع داعش وجود داشت.

اکران بین المللی و نمایش خانگی

همانطور که اشاره شد، «به وقت شام» پس از موفقیت در گیشه ایران، در چندین کشور خارجی از جمله سوریه، لبنان، عراق، ژاپن و هند نیز اکران شد که نشان دهنده تلاش برای جهانی کردن پیام و داستان فیلم بود. علاوه بر این، فیلم در ۲۰ شهریور ۱۳۹۷ در شبکه نمایش خانگی نیز منتشر شد و دسترسی گسترده تری برای مخاطبان فراهم آورد تا بتوانند این اثر را تماشا کنند.

1. سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی (ابراهیم حاتمی کیا) – سی و ششمین جشنواره فیلم فجر
2. سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن (کارن همایون فر) – سی و ششمین جشنواره فیلم فجر
3. سیمرغ بلورین بهترین صداگذاری – سی و ششمین جشنواره فیلم فجر
4. تندیس بهترین فیلم – هفتمین جشن سینمایی ققنوس
5. تندیس بهترین مهندسی صدا (علیرضا علویان و طاهر پیشوایی) – دوازدهمین دوره جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران
6. جایزه چهره سال هنر انقلاب اسلامی (ابراهیم حاتمی کیا) – ۱۳۹۷

«به وقت شام»: یادآور فداکاری ها در سینمای ایران

فیلم سینمایی «به وقت شام» در مجموع، یک تجربه سینمایی متفاوت و بحث برانگیز در کارنامه ابراهیم حاتمی کیا و سینمای ایران است. این فیلم با جسارت تمام به سراغ یکی از حساس ترین و پرالتهاب ترین موضوعات روز منطقه، یعنی نبرد با داعش، می رود و تلاش می کند تا ابعاد مختلف این درگیری را از دیدگاه انسانی و نظامی به تصویر بکشد. دستاوردهای فنی فیلم در زمینه اکشن و جلوه های ویژه، توانست استانداردهای جدیدی را در سینمای جنگی ایران تعریف کند و نشان دهد که سینماگران ایرانی نیز قادر به تولید آثاری با کیفیت بصری بالا هستند.

با وجود برخی انتقادات وارد بر شخصیت پردازی و فیلمنامه، نمی توان از تلاش و شجاعت حاتمی کیا در پرداختن به این موضوع چشم پوشی کرد. «به وقت شام» در نهایت، اثری است که با تمام نقاط قوت و ضعفش، مخاطب را به فکر و تأمل وامی دارد و یادآور فداکاری ها و ایثارهایی می شود که در راه حفظ صلح و امنیت در منطقه صورت گرفته است. این فیلم، همچون سندی تصویری، بخشی از تاریخ معاصر منطقه را به روایت می کشد و به عنوان یک اثر ماندگار در سینمای جنگ ایران، جایگاه خود را تثبیت کرده است. تماشای این فیلم، می تواند دریچه ای باشد به درک عمیق تر از بحران سوریه و از خودگذشتگی های مدافعان حرم.