شاهد برای انحصار وراثت: راهنمای کامل نقش و شرایط

شاهد برای انحصار وراثت، شخصی است که با آگاهی کامل و دقیق از متوفی و بازماندگان او، عدم وجود وارث دیگری غیر از ورثه معرفی شده را تأیید می کند. این تأیید در قالب استشهادیه، نقش حیاتی در اثبات وراثت و صدور گواهی انحصار وراثت دارد و به شورای حل اختلاف در تأیید فهرست وراث کمک شایانی می نماید.

پس از درگذشت یک فرد، تعیین تکلیف اموال و دارایی های وی یکی از دغدغه های اصلی بازماندگان و ورثه است. گام نخست و اساسی در این مسیر، فرآیند انحصار وراثت محسوب می شود که طی آن ورثه قانونی متوفی شناسایی و سهم الارث هر یک تعیین می گردد. در این میان، نقش شاهدان در تأیید صحت اطلاعات وراث، به ویژه در تهیه استشهادیه، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. شهادت افراد مطلع و واجد شرایط، یکی از ستون های اصلی اطمینان بخشی به مراجع قانونی در خصوص عدم وجود ورثه پنهان یا ادعاهای بی اساس به شمار می رود.

این مقاله با هدف روشن ساختن تمامی ابعاد مربوط به نقش، شرایط حقوقی و فرآیند عملیاتی حضور شهود در پرونده های انحصار وراثت نگارش شده است. در ادامه، به تفصیل به بررسی این که شاهد انحصار وراثت کیست، چه شرایطی باید داشته باشد و چگونه می تواند در این فرآیند مهم حقوقی یاری رسان باشد، پرداخته خواهد شد تا هرگونه ابهام احتمالی برای ورثه، نمایندگان قانونی و عموم افراد جامعه برطرف شود.

شاهد انحصار وراثت کیست و چرا حضور او در فرآیند ضروری است؟

در نظام حقوقی ایران، «شاهد انحصار وراثت» به فردی اطلاق می شود که به دلیل شناخت کافی و طولانی مدت از متوفی و خانواده او، به صورت کتبی و رسمی، عدم وجود وارث دیگری غیر از افرادی که به عنوان وراث قانونی معرفی شده اند را تأیید می کند. این تأیید در فرمی به نام «استشهادیه حصر وراثت» صورت می گیرد و پایه و اساس بسیاری از اقدامات بعدی در این فرآیند محسوب می شود.

تعریف حقوقی و عملیاتی شاهد انحصار وراثت

شاهد انحصار وراثت، نه لزوماً فردی است که در زمان فوت متوفی حضور داشته باشد، بلکه کسی است که به واسطه آشنایی دیرینه با متوفی و محیط زندگی او، به خوبی از تعداد و هویت ورثه مطلع باشد. این شناخت باید به اندازه ای باشد که شاهد بتواند با اطمینان کامل، عدم وجود وارثان دیگر را گواهی دهد. شهادت این افراد به این منظور است که مراجع قضایی اطمینان حاصل کنند که تمامی وراث قانونی شناخته شده و معرفی شده اند و هیچ فرد دیگری وجود ندارد که از متوفی ارث ببرد.

نقش حیاتی شهود در تثبیت وراثت

نقش شهود در انحصار وراثت فراتر از یک تشریفات ساده است. در واقع، استشهادیه حصر وراثت که با امضای شهود تنظیم و گواهی می شود، اولین و مهم ترین سندی است که به شورای حل اختلاف کمک می کند تا فهرست وراث را تأیید کند. این سند، به منزله یک تضمین اولیه از سوی افراد مطلع است که اطلاعات ارائه شده در خصوص وراث، صحیح و کامل می باشد. بدون این استشهادیه معتبر، فرآیند صدور گواهی انحصار وراثت با چالش مواجه خواهد شد.

شهادت شهود مطلع و واجد شرایط، نقش حیاتی در تأیید صحت فهرست وراث و تسریع روند قانونی انحصار وراثت دارد و به شورای حل اختلاف در صدور گواهی اطمینان بخش کمک شایانی می کند.

تفاوت با سایر شهادت های قضایی

شاهد در پرونده انحصار وراثت عمدتاً در قالب استشهادیه و گواهی امضا در دفتر اسناد رسمی ظاهر می شود و نه لزوماً شهادت مستقیم در دادگاه. این تفاوت مهم است؛ زیرا در شهادت های قضایی، شاهد برای اثبات یک واقعه یا حقیقت خاص، سوگند یاد می کند و ممکن است مورد سؤال و جواب طرفین دعوا قرار گیرد. اما در انحصار وراثت، شهادت به منزله تأیید یک واقعیت مستمر (شناخت از متوفی و خانواده او) است که منجر به اطمینان خاطر مرجع قضایی از جامع بودن فهرست وراث می گردد.

شرایط قانونی و اهلیت لازم برای شاهد انحصار وراثت

برای اینکه یک فرد بتواند به عنوان شاهد در فرآیند انحصار وراثت شرکت کرده و شهادت او معتبر تلقی شود، لازم است که دارای شرایط خاصی باشد. این شرایط به دو دسته کلی: شرایط عمومی اهلیت شهادت که در قوانین آیین دادرسی مدنی ذکر شده و شرایط اختصاصی برای شاهد انحصار وراثت تقسیم می شوند. عدم رعایت هر یک از این شرایط می تواند اعتبار شهادت را زیر سوال ببرد و فرآیند انحصار وراثت را با مشکل مواجه سازد.

بلوغ و عقلانیت: اساس هر شهادت

مهم ترین و ابتدایی ترین شرط برای هر شاهدی، بلوغ و عقلانیت است. شاهد باید به سن قانونی بلوغ رسیده باشد تا از نظر شرعی و قانونی مکلف شناخته شود و قادر به درک مسئولیت شهادت و پیامدهای آن باشد. همچنین، فرد باید از سلامت عقل برخوردار باشد تا بتواند واقعیات را به درستی درک و بیان کند و شهادت او از روی هوشیاری و دقت صورت پذیرد. بر اساس ماده ۱۷۷ قانون آیین دادرسی مدنی، یکی از شرایط شاهد، بلوغ و عقل است.

عدالت و عدم سوءپیشینه

گرچه در مورد استشهادیه حصر وراثت معمولاً سخت گیری شهادت در دادگاه وجود ندارد، اما بر اساس مبانی حقوقی و فقهی، شاهد باید از صفت عدالت برخوردار باشد. منظور از عدالت، عدم ارتکاب گناهان کبیره و اصرار بر گناهان صغیره است. این شرط تضمین می کند که شاهد فردی معتمد و راستگو بوده و از دادن شهادت دروغ پرهیز می کند. همچنین، شاهد نباید سابقه محکومیت کیفری داشته باشد که به موجب آن، از اهلیت شهادت ساقط شده باشد.

اصل عدم نفع شخصی و عدم خصومت: ضامن بی طرفی

یکی از مهم ترین شرایط برای شاهد انحصار وراثت، این است که نباید از نتیجه انحصار وراثت نفع یا ضرر مستقیم ببرد. به عنوان مثال، وارثان متوفی نمی توانند خودشان به عنوان شاهد شهادت دهند. فردی که به متوفی بدهکار است یا از او طلبکار است، ممکن است به دلیل تضاد منافع، نتواند شاهد بی طرفی باشد. علاوه بر این، شاهد نباید با هیچ یک از ورثه یا خود متوفی دشمنی داشته باشد؛ زیرا خصومت می تواند بر بی طرفی و صداقت شهادت تأثیر منفی بگذارد. این موارد نیز در ماده ۱۷۷ قانون آیین دادرسی مدنی به صراحت ذکر شده اند.

شناخت کامل و کافی از متوفی و وراث

شاهد باید دارای شناخت کامل و کافی از متوفی و خانواده او (همسر، فرزندان، پدر و مادر و سایر بستگان نزدیک) باشد. این شناخت باید به گونه ای باشد که شاهد بتواند با اطمینان کامل از افراد معرفی شده به عنوان ورثه و نیز عدم وجود وارثان دیگر، شهادت دهد. این آشنایی معمولاً از طریق همسایگی طولانی مدت، دوستی قدیمی، همکار بودن و یا از طریق بستگان دورتر حاصل می شود.

آگاهی دقیق از وضعیت وراث

تنها شناخت از متوفی کافی نیست؛ شاهد باید به طور دقیق از این موضوع آگاه باشد که متوفی در زمان فوت، چه کسانی را به عنوان ورثه بر جای گذاشته و اطمینان داشته باشد که وارث دیگری جز افراد معرفی شده وجود ندارد. این آگاهی به سردفتر اسناد رسمی یا شورای حل اختلاف کمک می کند تا صحت اطلاعات درج شده در استشهادیه را با اطمینان بیشتری بپذیرند.

به طور خلاصه، شرایط اهلیت شهادت تضمین کننده این است که شهادت ارائه شده، بر پایه آگاهی، صداقت و بی طرفی استوار باشد تا حقوق هیچ یک از طرفین تضییع نگردد و فرآیند انحصار وراثت به درستی و عدالت انجام پذیرد.

تعداد شهود مورد نیاز و اعتبار استشهادیه

یکی از سوالات کلیدی در فرآیند انحصار وراثت، مربوط به تعداد شاهدان مورد نیاز برای تأیید استشهادیه است. درک دقیق این موضوع و آشنایی با رویه قانونی و عملیاتی، برای ورثه و سایر ذی نفعان از اهمیت بالایی برخوردار است تا فرآیند به درستی پیش رود و از تأخیرهای احتمالی جلوگیری شود.

حداقل تعداد قانونی شهود

طبق قانون و رویه قضایی فعلی در ایران، برای صدور گواهی انحصار وراثت، استشهادیه ای لازم است که به تأیید دو نفر شاهد برسد. این دو شاهد باید تمامی شرایط قانونی اهلیت شهادت و شرایط اختصاصی شاهد انحصار وراثت را که پیش تر ذکر شد، دارا باشند. شهادت دو نفر شاهد برای اثبات عدم وجود وارث دیگری غیر از افراد معرفی شده، کفایت می کند.

رویه دفاتر اسناد رسمی و شورای حل اختلاف

در دفاتر اسناد رسمی، هنگام تنظیم و گواهی امضای استشهادیه، سردفتر معمولاً بر اساس همین قاعده قانونی عمل می کند و حضور دو شاهد برای تأیید و امضا را کافی می داند. اما ممکن است در برخی موارد، برای اطمینان بیشتر، به ویژه در پرونده هایی که پیچیدگی های خاصی دارند یا اختلافات بالقوه ای متصور است، دفاتر اسناد رسمی یا حتی شورای حل اختلاف، تأیید سه نفر شاهد را نیز بپذیرند. با این حال، باید تأکید کرد که حداقل قانونی لازم، دو نفر شاهد است و ارائه بیش از آن، صرفاً برای افزایش اطمینان و رفع شبهات احتمالی است و اجباری نیست.

نقش شهود در انحصار وراثت محدود و نامحدود

فرآیند انحصار وراثت به دو صورت «محدود» و «نامحدود» انجام می شود. این تقسیم بندی بر اساس ارزش کلی ترکه (دارایی های متوفی) صورت می گیرد:

• انحصار وراثت محدود: زمانی که ارزش کل ترکه متوفی کمتر از ۵۰ میلیون تومان (یا مبلغی که در قوانین و مقررات جدید تعیین می شود) باشد. در این نوع انحصار وراثت، علاوه بر سایر مدارک، استشهادیه حصر وراثت با امضای دو شاهد و گواهی امضای آن ها در دفتر اسناد رسمی الزامی است و نیازی به انتشار آگهی در روزنامه نیست.
• انحصار وراثت نامحدود: زمانی که ارزش کل ترکه متوفی برابر یا بیشتر از ۵۰ میلیون تومان باشد. در این حالت نیز همان استشهادیه با امضای دو شاهد و گواهی امضا در دفتر اسناد رسمی مورد نیاز است. تفاوت اصلی در این بخش این است که پس از تقدیم دادخواست به شورای حل اختلاف، مرجع قضایی مکلف است یک آگهی در روزنامه های کثیرالانتشار منتشر کند تا هر فردی که ادعای وراثت دارد، ظرف مهلت مقرر (معمولاً یک ماه) خود را معرفی کند. این آگهی برای جلوگیری از تضییع حقوق سایر ورثه احتمالی است.

در هر دو نوع انحصار وراثت، نقش شهود در تأیید استشهادیه ثابت و یکسان است و شرایط و تعداد آن ها تغییری نمی کند.

گام به گام: فرآیند تهیه استشهادیه و شهادت شهود

درک فرآیند عملیاتی تهیه استشهادیه و نحوه شهادت شهود برای ورثه بسیار حائز اهمیت است تا بتوانند این مرحله را به درستی و بدون اتلاف وقت طی کنند. این فرآیند شامل چندین گام مشخص است که در ادامه به تفصیل به آن ها پرداخته می شود.

تهیه فرم استشهادیه: شروع فرآیند

اولین گام در این مسیر، تهیه فرم مخصوص استشهادیه انحصار وراثت است. این فرم را می توان از مراجع مختلفی دریافت کرد:

• دفاتر اسناد رسمی: بسیاری از دفاتر اسناد رسمی فرم های چاپی استاندارد برای استشهادیه حصر وراثت دارند.
• دفاتر خدمات الکترونیک قضایی: این دفاتر نیز در فرآیند ثبت دادخواست انحصار وراثت، فرم های لازم را ارائه می دهند.
• سایت های معتبر حقوقی: برخی وبسایت های حقوقی معتبر نیز نمونه فرم استشهادیه را جهت دانلود ارائه می کنند، اما توصیه می شود برای اطمینان از اعتبار و به روز بودن فرم، حتماً از دفاتر رسمی اقدام شود.

پس از دریافت فرم، ورثه باید اطلاعات دقیق متوفی (نام، نام خانوادگی، نام پدر، شماره شناسنامه و کد ملی، تاریخ فوت و محل اقامت دائمی) و تمامی وراث قانونی او (نام، نام خانوادگی، نسبت با متوفی، شماره شناسنامه و کد ملی) را با دقت کامل و بدون هیچ گونه اشتباهی در فرم مربوطه وارد کنند.

انتخاب و دعوت از شهود مناسب

پس از تکمیل اطلاعات، نوبت به انتخاب و دعوت از شاهدان واجد شرایط می رسد. این افراد باید تمامی شرایط قانونی و اختصاصی که پیشتر به آن ها اشاره شد، را دارا باشند. مهم است که شاهدان، افراد امین و مطلعی باشند که به خوبی از وضعیت خانوادگی و وراث متوفی آگاهی دارند و می توانند با اطمینان شهادت دهند. ورثه باید با هماهنگی قبلی، شاهدان را برای حضور در دفتر اسناد رسمی دعوت کنند و از آمادگی آن ها برای این کار اطمینان حاصل نمایند.

حضور در دفتر اسناد رسمی و گواهی امضا

مرحله کلیدی این فرآیند، حضور فیزیکی هر دو شاهد به همراه ورثه یا نماینده قانونی آن ها در یک دفتر اسناد رسمی است. در این مرحله، سردفتر اسناد رسمی هویت شاهدان را از طریق مدارک شناسایی معتبر (اصل شناسنامه و کارت ملی) احراز می کند. سپس، استشهادیه تکمیل شده در حضور سردفتر توسط هر دو شاهد امضا می شود. سردفتر پس از تأیید هویت و امضای شهود، «گواهی امضای شاهدان» را صادر می کند. این گواهی به منزله تأیید رسمی صحت امضای شاهدان است و اعتبار قانونی بالایی به استشهادیه می بخشد. این گواهی، شهادت شاهدان را از یک سند عادی به یک سند دارای اعتبار رسمی تبدیل می کند.

تقدیم استشهادیه به مراجع ذی صلاح

پس از اخذ گواهی امضای شهود در دفتر اسناد رسمی، استشهادیه حصر وراثت به همراه سایر مدارک لازم (مانند گواهی فوت متوفی، شناسنامه وراث، عقدنامه متوفی و…) باید از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی به شورای حل اختلاف آخرین محل اقامت متوفی ارسال و تقدیم شود. این اقدام، مرحله رسمی آغاز فرآیند رسیدگی به درخواست انحصار وراثت توسط مراجع قضایی است.

گام	شرح گام	نکات کلیدی
۱	تهیه فرم استشهادیه	از دفاتر اسناد رسمی یا دفاتر خدمات قضایی، تکمیل دقیق اطلاعات متوفی و وراث
۲	انتخاب و دعوت شهود	انتخاب افراد امین، مطلع و واجد شرایط، هماهنگی قبلی با شهود
۳	حضور در دفتر اسناد رسمی	حضور فیزیکی شهود با مدارک شناسایی، امضای استشهادیه و اخذ گواهی امضا از سردفتر
۴	تقدیم به مراجع قضایی	ارسال از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی به شورای حل اختلاف

مسئولیت ها و هشدارهای حقوقی برای شهود و وراث

حضور در فرآیند انحصار وراثت به عنوان شاهد یا به عنوان یکی از وراث، با مسئولیت های حقوقی جدی همراه است. آگاهی از این مسئولیت ها و هشدارهای قانونی می تواند از بروز مشکلات و پیامدهای ناخواسته جلوگیری کند. به ویژه در مورد شهادت، هرگونه سهل انگاری یا عمد در ارائه اطلاعات نادرست، می تواند عواقب جبران ناپذیری برای شاهد و حتی ورثه داشته باشد.

عواقب سنگین شهادت کذب

شهادت کذب یا دروغ، در نظام حقوقی ایران جرم محسوب می شود و مجازات های سنگینی را در پی دارد. اگر شاهدی عمداً اطلاعات نادرست یا خلاف واقع در استشهادیه انحصار وراثت ارائه دهد، در صورتی که این موضوع اثبات شود، با پیگرد قانونی مواجه خواهد شد. مجازات شهادت دروغ می تواند شامل جریمه نقدی، حبس و حتی ابطال آثار حقوقی مترتب بر آن شهادت باشد. بنابراین، شهود باید از محتوای شهادت خود کاملاً آگاه بوده و اطمینان حاصل کنند که تمامی اظهاراتشان صحیح و مطابق با واقعیت است.

چالش های نبود شاهد و راه حل های جایگزین

گاهی اوقات ورثه ممکن است با چالش عدم دسترسی به شاهدان واجد شرایط مواجه شوند. در چنین شرایطی، چند راهکار قابل بررسی است:

• تحقیق محلی توسط شورای حل اختلاف: در موارد خاص و با تشخیص شورای حل اختلاف، ممکن است مرجع قضایی خود اقدام به تحقیق محلی و جمع آوری اطلاعات از افراد مطلع در خصوص متوفی و وراث نماید. این روش معمولاً زمان بر است.
• نقش سوگند در صورت فقدان بینه (شهود): در برخی موارد، اگر امکان ارائه شهود وجود نداشته باشد و دلایل و قرائن دیگری برای اثبات وراثت وجود داشته باشد، دادگاه می تواند از ورثه درخواست سوگند نماید. البته این یک رویه معمول در انحصار وراثت نیست و بیشتر در دعاوی دیگر کاربرد دارد.
• گواهی امضا از معتمدین: در برخی شرایط خاص که شهود رسمی در دسترس نباشند، ممکن است از گواهی امضای معتمدین محلی نیز استفاده شود، اما این روش اعتبار کمتری نسبت به شهادت رسمی دو شاهد دارد و بستگی به تشخیص مرجع قضایی دارد.

ورثه باید تلاش کنند تا حتی المقدور شاهدان واجد شرایط را پیدا کنند و از پیچیدگی ها و تأخیرهای احتمالی جلوگیری نمایند.

وظایف وراث در قبال شهود: شفافیت و همکاری

ورثه نیز در قبال شاهدان وظایفی دارند. آن ها باید:

• توضیح کامل اطلاعات: تمامی اطلاعات لازم و دقیق در مورد متوفی و وراث را به شاهدان ارائه دهند تا شهود با آگاهی کامل شهادت دهند.
• همراهی و هماهنگی: در تمامی مراحل، به ویژه حضور در دفتر اسناد رسمی، با شاهدان همراهی و هماهنگی لازم را داشته باشند.
• اطمینان از رضایت: از رضایت قلبی و آگاهی شاهدان نسبت به مسئولیت های شهادت اطمینان حاصل کنند.

اهمیت و اعتبار شهادت صحیح

شهادت صحیح و مطابق با واقعیت، می تواند به شکل چشمگیری به تسریع فرآیند انحصار وراثت کمک کند و اطمینان لازم را برای مراجع قضایی فراهم آورد. اعتبار و وزن قانونی چنین شهادتی بسیار بالاست و می تواند مانع از بروز اختلافات و دعاوی احتمالی در آینده شود. بنابراین، اهمیت انتخاب هوشمندانه شهود و ارائه اطلاعات دقیق و شفاف به آن ها، نباید دست کم گرفته شود.

شهادت دروغ در فرآیند انحصار وراثت، پیامدهای حقوقی سنگینی از جمله جریمه نقدی و حبس را به همراه دارد و می تواند اعتبار کل فرآیند را زیر سوال ببرد. از این رو، صداقت و آگاهی کامل شهود از محتوای شهادتشان ضروری است.

مدارک مورد نیاز از سوی شهود برای تأیید هویت

برای اینکه شاهدان بتوانند به طور رسمی در فرآیند انحصار وراثت شرکت کنند و امضای آن ها در استشهادیه توسط سردفتر اسناد رسمی تأیید شود، ارائه مدارک شناسایی معتبر از اهمیت بالایی برخوردار است. این مدارک نه تنها برای احراز هویت شاهدان ضروری هستند، بلکه به سردفتر اطمینان می دهند که فرد حاضر، همان شخصی است که قصد شهادت دارد.

شناسنامه و کارت ملی: مدارک هویتی اصلی

مدارک اصلی و ضروری که هر شاهدی برای حضور در دفتر اسناد رسمی باید به همراه داشته باشد، عبارتند از:

1. اصل شناسنامه: شناسنامه باید عکس دار و دارای اعتبار باشد. اطلاعات هویتی فرد شامل نام، نام خانوادگی، نام پدر، تاریخ تولد و شماره شناسنامه در آن درج شده و باید به روز باشد.
2. اصل کارت ملی: کارت ملی نیز به عنوان سند هویتی اصلی و معتبر، برای احراز هویت شاهد ضروری است. تطابق اطلاعات کارت ملی با شناسنامه از اهمیت بالایی برخوردار است.

سردفتر اسناد رسمی با بررسی این مدارک، از صحت هویت شاهد اطمینان حاصل می کند و سپس مراحل امضا و گواهی را انجام می دهد. در صورت وجود هرگونه مغایرت یا نقص در مدارک، سردفتر از تأیید امضا خودداری خواهد کرد.

اهمیت حضور فیزیکی

تأکید می شود که حضور فیزیکی هر دو شاهد در دفتر اسناد رسمی الزامی است. این امر به دلیل لزوم احراز هویت مستقیم و امضای استشهادیه در حضور سردفتر است. امکان شهادت غیابی یا از طریق وکیل وجود ندارد، زیرا شهادت باید به صورت شخصی و مستقیم صورت پذیرد. سردفتر اسناد رسمی مسئولیت قانونی صحت امضا و احراز هویت را بر عهده دارد و نمی تواند بدون حضور خود شاهد، اقدام به گواهی امضا کند.

در برخی موارد، ممکن است برای تأیید بیشتر آشنایی محلی شاهد با متوفی، از شاهد درخواست شود که مدارکی برای اثبات محل اقامت خود (مانند قبض آب، برق یا گاز) ارائه دهد. این درخواست اختیاری و بسته به رویه دفاتر مختلف یا پیچیدگی پرونده ممکن است مطرح شود، اما اصل شناسنامه و کارت ملی، همواره مدارک اولیه و ضروری به شمار می روند.

نتیجه گیری

در مجموع، فرآیند انحصار وراثت، به عنوان گام ابتدایی و ضروری در تعیین تکلیف ماترک و تقسیم ارث، از اهمیت حقوقی ویژه ای برخوردار است. در این میان، نقش شاهدان در تأیید صحت و جامعیت فهرست وراث، نقشی حیاتی و انکارناپذیر محسوب می شود. حضور افراد مطلع و واجد شرایط قانونی، نه تنها به شورای حل اختلاف در صدور گواهی انحصار وراثت یاری می رساند، بلکه به کل فرآیند اعتبار و رسمیت می بخشد و از بروز اختلافات آتی جلوگیری می کند.

انتخاب هوشمندانه شاهدانی که دارای شرایط اهلیت شهادت بوده و شناخت کافی از متوفی و خانواده او دارند، از مهم ترین نکات برای وراث است. علاوه بر این، آگاهی کامل شهود از مسئولیت های حقوقی خود، به ویژه عواقب سنگین شهادت کذب، ضامن صحت و سلامت این فرآیند خواهد بود. با رعایت دقیق شرایط و طی کردن گام های قانونی، می توان اطمینان حاصل کرد که حقوق تمامی ورثه به درستی حفظ شده و ماترک متوفی مطابق با شرع و قانون تقسیم خواهد شد.